ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಇತಿಹಾಸ
ಭಾರತೀಯ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವು ವೈದಿಕ ಕಾಲಗಣನೆಯಿಂದ ಕೇರಳದ ಪರಂಪರೆ ಹಾಗೂ ಆಧುನಿಕ ಗಣನೆಯವರೆಗೆ ಹೇಗೆ ವಿಕಸಿತವಾಯಿತು.
ಜ್ಯೋತಿಷ ಆರಂಭವಾದದ್ದು ಕಾಲದ ವೈದಿಕ ವಿಜ್ಞಾನವಾಗಿ: ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಯಜ್ಞ-ಯಾಗಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ದಿನ ಮತ್ತು ಸಮಯವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುವ ವಿಧಾನ. ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಗಣಿತ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು, ಗ್ರೀಕ್ ಪ್ರಭಾವವಿರುವ ಜಾತಕ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಕೇರಳ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ವಿವರವಾದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪರಂಪರೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತು; ಇಂದು ಅದನ್ನು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆರಂಭಿಕ ಕಾಲದ ಹಲವು ದಿನಾಂಕಗಳು ಖಚಿತವಿಲ್ಲ; ವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿರುವಲ್ಲಿ ನಾವು ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ.
ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 1400-1200ರ ಕಾಲದ್ದು; ವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿದೆ, ಮತ್ತು ಕೆಲವರು ಈ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. ಕೊನೆಯ ಶತಮಾನಗಳಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ
ಲಗಧನ ವೇದಾಂಗ ಜ್ಯೋತಿಷ
ಕಾಲಗಣನೆಯ ಕುರಿತು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಬಂದಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಗ್ರಂಥ ಇದು; ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಇದರ ಕರ್ತೃ ಲಗಧ. ವೈದಿಕ ವಿಧಿಗಳ ಸಮಯ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಚಾಂದ್ರ-ಸೌರ ಚಕ್ರವನ್ನು (ಯುಗ) ಇದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಚಳಿಗಾಲದ ಅಯನಾಂತ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬ ಇದರ ವಿವರಣೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಇದನ್ನು ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 1400-1200ರ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮೈಕೆಲ್ ವಿಟ್ಸೆಲ್ ಮತ್ತು ಡೇವಿಡ್ ಪಿಂಗ್ರೀ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರರು, ಆ ವೀಕ್ಷಣೆ ಅದನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ ಗ್ರಂಥಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹಳೆಯದಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಪಂಚಾಂಗಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ಜಾತಕದ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಕ್ರಿ.ಶ. 2-3ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು (ಪಿಂಗ್ರೀ ಪ್ರಕಾರ ಕ್ರಿ.ಶ. 149/150 ಮತ್ತು 269/270); ಕಾಲನಿರ್ಣಯದ ಬಗ್ಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿದೆ
ಯವನಜಾತಕ: ಗ್ರೀಕ್ ಜಾತಕ ಪದ್ಧತಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದದ್ದು
ಯವನಜಾತಕ (‘ಗ್ರೀಕರ ಜಾತಕಶಾಸ್ತ್ರ’) ಜಾತಕ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಕುರಿತು ತಿಳಿದಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತ ಕೃತಿ. ಹೆಲೆನಿಸ್ಟಿಕ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯಾದ ಗ್ರೀಕ್ ಗ್ರಂಥವೊಂದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಡೇವಿಡ್ ಪಿಂಗ್ರೀ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಯವನೇಶ್ವರನ ಗದ್ಯ ಅನುವಾದವನ್ನು ನಂತರ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಫುಜಿಧ್ವಜನು ಪದ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತಂದನು. ಆದರೆ ಬಿಲ್ ಮ್ಯಾಕ್ ಅವರ ಇತ್ತೀಚಿನ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಅಧ್ಯಯನ ಆ ದಿನಾಂಕಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ಇದಕ್ಕೆ ನಂತರದ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ದ್ರೇಕ್ಕಾಣ (ಡೆಕಾನ್) ಮುಂತಾದ ಗ್ರೀಕ್ ಮೂಲದ ಪದಗಳು ಜಾತಕ ಪದ್ಧತಿ ಈ ಎರಡು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ನಡುವೆ ಹೇಗೆ ಹರಡಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
ಕ್ರಿ.ಶ. 499
ಆರ್ಯಭಟ ಮತ್ತು ಆರ್ಯಭಟೀಯ
ಗಣಿತ ಮತ್ತು ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರದ ಕುರಿತಾದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಪದ್ಯಗ್ರಂಥವಾದ ಆರ್ಯಭಟೀಯವನ್ನು ಆರ್ಯಭಟನು ರಚಿಸಿದನು. ಕ್ರಿ.ಶ. 499ರಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ರಚಿಸಿದಾಗ ತನ್ನ ವಯಸ್ಸು 23 ವರ್ಷ ಎಂದು ಅವನೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಗ್ರಹಗಳ ಸ್ಥಾನಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಹಣಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಈ ಕೃತಿ ನೀಡಿತು; ಭೂಮಿ ತನ್ನ ಅಕ್ಷದ ಮೇಲೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು. ಇದರ ಗಣನಾ ಮಾನಗಳು ಕೇರಳ ಪರಂಪರೆಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ನಂತರದ ಭಾರತೀಯ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವು.
ಕ್ರಿ.ಶ. 6ನೇ ಶತಮಾನ (ವರಾಹಮಿಹಿರ ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 505-587)
ಉಜ್ಜಯಿನಿಯ ವರಾಹಮಿಹಿರ: ಪಂಚಸಿದ್ಧಾಂತಿಕಾ, ಬೃಹತ್ ಸಂಹಿತಾ ಮತ್ತು ಬೃಹಜ್ಜಾತಕ
ಉಜ್ಜಯಿನಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವರಾಹಮಿಹಿರನು ಹಿಂದಿನ ಐದು ಖಗೋಳ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಪಂಚಸಿದ್ಧಾಂತಿಕಾದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಗ್ರೀಕ್ ಪ್ರಭಾವ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅವನ ಬೃಹತ್ ಸಂಹಿತಾ ಶಕುನಗಳು, ಹವಾಮಾನ, ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ವಿಶ್ವಕೋಶದಂತಿದೆ. ಅವನ ಬೃಹಜ್ಜಾತಕ ಜಾತಕ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಪ್ರಮುಖ ಪಠ್ಯಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಯಿತು. ನಂತರದ ಲೇಖಕರು ಅವನನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವುದರಿಂದ, ಆರಂಭಿಕ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ನಡುವಿನ ಸೇತುವೆಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ರಿ.ಶ. 628
ಬ್ರಹ್ಮಗುಪ್ತನ ಬ್ರಾಹ್ಮಸ್ಫುಟಸಿದ್ಧಾಂತ
ಬ್ರಹ್ಮಗುಪ್ತನು ಕ್ರಿ.ಶ. 628ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಸ್ಫುಟಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದನು. ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಖಗೋಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದ್ದು, ಸೊನ್ನೆ ಮತ್ತು ಋಣಸಂಖ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ನಿಯಮಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಮಹತ್ವದ ಗಣಿತವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ನಂತರ ಈ ಕೃತಿ ಅರೇಬಿಕ್ ಭಾಷೆಗೆ ಅನುವಾದಗೊಂಡು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಜಗತ್ತಿನ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿತು. ಗ್ರಹಗಳ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವ ಇದರ ವಿಧಾನಗಳು ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಭಾರತೀಯ ಪಂಚಾಂಗಕರ್ತರಿಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದವು.
ಪರಾಶರ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಕಾಲನಿರ್ಣಯದ ಬಗ್ಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿದೆ (ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 7-8ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಈಗ ದೊರೆಯುವ ಪಾಠವು 20ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು)
ಬೃಹತ್ ಪರಾಶರ ಹೋರಾಶಾಸ್ತ್ರ
ಜಾತಕ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಈ ಮೂಲಭೂತ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಪರಂಪರೆ ಪರಾಶರ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಕೃತಿಯೆನ್ನುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಬಳಸುವ ವಿಂಶೋತ್ತರಿ ದಶೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಯೋಗಗಳಿಗೆ ಇದೇ ಮುಖ್ಯ ಆಧಾರ. ಜೆ. ಗೊಂಡಾ ಮತ್ತು ಡೇವಿಡ್ ಪಿಂಗ್ರೀ ಅವರಂತಹ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಇದರ ಆರಂಭಿಕ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 7-8ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಮುದ್ರಣದಲ್ಲಿರುವ ಪಾಠವನ್ನು 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ದೊರೆತ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಂಕಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರ ನಿಖರ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಇದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಳಾದವು ಎಂಬುದು ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ.
ಜೈಮಿನಿ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಕಾಲನಿರ್ಣಯದ ಬಗ್ಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿದೆ
ಜೈಮಿನಿ ಸೂತ್ರಗಳು (ಉಪದೇಶ ಸೂತ್ರಗಳು)
ಉಪದೇಶ ಸೂತ್ರಗಳು ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುವ ಜೈಮಿನಿ ಸೂತ್ರಗಳು ಜಾತಕ ಫಲ ನೋಡುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ವಿಧಾನವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ವಿಧಾನ ರಾಶಿ ಆಧಾರಿತ ದೃಷ್ಟಿಗಳು, ಚರ ಕಾರಕಗಳು (ಗ್ರಹಗಳ ಅಂಶಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗುವ ಕಾರಕಗಳು) ಮತ್ತು ಚರ ದಶೆಯಂತಹ ರಾಶಿ ಆಧಾರಿತ ದಶೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ. ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಇವು ಜೈಮಿನಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಕೃತಿ; ಆದರೆ ಈ ಗ್ರಂಥ ರಚಿತವಾದ ಖಚಿತ ಕಾಲವನ್ನು ಇನ್ನೂ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಇವನ್ನು ಪರಾಶರ ಪದ್ಧತಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಅದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 800-1000; ಕಾಲನಿರ್ಣಯದ ಬಗ್ಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿದೆ
ಕಲ್ಯಾಣವರ್ಮನ ಸಾರಾವಳಿ
ವರಾಹಮಿಹಿರ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಆಚಾರ್ಯರ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ಆಧರಿಸಿ, ಕಲ್ಯಾಣವರ್ಮನು ಜಾತಕ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ವಿಸ್ತೃತ ಕೈಪಿಡಿಯಾದ ಸಾರಾವಳಿಯನ್ನು ಸಂಕಲಿಸಿದನು. ಇದರ ಕಾಲವನ್ನು ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 800ರಿಂದ 10ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಫಲಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಪ್ರಮುಖ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಇದನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ರಿ.ಶ. 1150
ಎರಡನೇ ಭಾಸ್ಕರನ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಶಿರೋಮಣಿ
ಉಜ್ಜಯಿನಿಯ ಖಗೋಳ ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಆಚಾರ್ಯರಾಗಿದ್ದ ಎರಡನೇ ಭಾಸ್ಕರನು ಕ್ರಿ.ಶ. 1150ರಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಶಿರೋಮಣಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದನು. ಅಂಕಗಣಿತ (ಲೀಲಾವತಿ), ಬೀಜಗಣಿತ, ಗ್ರಹಗಣಿತ ಮತ್ತು ಗೋಳಾಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇದರ ವಿಭಾಗಗಳು ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಪ್ರಮಾಣಿತ ಪಠ್ಯಗಳಾದವು. ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಪರಂಪರೆಯ ಉತ್ತುಂಗವೆಂದು ಇದನ್ನು ಹಲವುವೇಳೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಧ್ಯಕಾಲ, ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 13-16ನೇ ಶತಮಾನ (ಕಾಲನಿರ್ಣಯ ಅಂದಾಜಿನದು ಮತ್ತು ಚರ್ಚಾಸ್ಪದ)
ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಸಂಗ್ರಹಗ್ರಂಥಗಳು: ಫಲದೀಪಿಕಾ ಮತ್ತು ಜಾತಕ ಪಾರಿಜಾತ
28 ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸಂಸ್ಕೃತ ಕೈಪಿಡಿಯಾದ ಮಂತ್ರೇಶ್ವರನ ಫಲದೀಪಿಕಾ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂತು; ಅದರ ಕರ್ತೃ 13ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದನೋ ಅಥವಾ 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲೋ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಇನ್ನೂ ನಿರ್ಧರಿಸಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಕೈಪಿಡಿಯಾದ ವೈದ್ಯನಾಥ ದೀಕ್ಷಿತನ ಜಾತಕ ಪಾರಿಜಾತವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 14-15ನೇ ಶತಮಾನಗಳಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಪುಷ್ಪಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓದಿದರೆ ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 1426 ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಎರಡೂ ಗ್ರಂಥಗಳು ಹಿಂದಿನ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿವೆ.
ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 1340-1501 (ಮಾಧವ ಸುಮಾರು 1340-1425; ದೃಗ್ಗಣಿತ 1431; ತಂತ್ರಸಂಗ್ರಹ ಸುಮಾರು 1500-1501)
ಕೇರಳ ಗಣಿತ-ಖಗೋಳ ಪರಂಪರೆ: ಮಾಧವ, ಪರಮೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ನೀಲಕಂಠ
ಸಂಗಮಗ್ರಾಮದ ಮಾಧವನು ಕೇರಳದ ಖ್ಯಾತ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ-ಗಣಿತಜ್ಞರ ಪರಂಪರೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿದನು. ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ದೊರಕುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಸೈನ್, ಕೊಸೈನ್ ಮತ್ತು ಆರ್ಕ್‌ಟ್ಯಾಂಜೆಂಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅನಂತ ಶ್ರೇಣಿಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಕೀರ್ತಿ ಅವನಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅವನ ಶಿಷ್ಯನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಹಲವು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಗ್ರಹಣಗಳನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿ, 1431ರ ದೃಗ್ಗಣಿತದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಪರಹಿತ ಗಣನಾ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿದನು; ಇದರಿಂದ ಲೆಕ್ಕಹಾಕಿದ ಗ್ರಹಸ್ಥಾನಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡವು. ನೀಲಕಂಠ ಸೋಮಯಾಜಿಯು ಸುಮಾರು 1500-1501ರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ತಂತ್ರಸಂಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ಈ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು. ಸಂಬಂಧಿತ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ, ಇತರ ಗ್ರಹಗಳು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಮಾದರಿಯನ್ನೂ ಅವನು ವಿವರಿಸಿದನು.
ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 1649
ಪ್ರಶ್ನಮಾರ್ಗ: ಕೇರಳದ ಪ್ರಶ್ನ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಕೈಪಿಡಿ
ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 1649ರಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾದ ಪ್ರಶ್ನಮಾರ್ಗವನ್ನು, ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ತಲಶ್ಶೇರಿ ಸಮೀಪದ ಎಡಕ್ಕಾಡಿನ ನಂಬೂದಿರಿ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯೊಬ್ಬರ ಕೃತಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಶ್ನ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ವಿವರವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಇದು. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ನಡೆಯುವ ಅಷ್ಟಮಂಗಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಆಧಾರವಾದ ಶಕುನಗಳು, ಜಾತಕ ವಿಧಾನಗಳು ಮತ್ತು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಇದು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಪ್ರದೇಶದ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ದೇವಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಇದರ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿವೆ.
ಮಧ್ಯಕಾಲದಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ; ವೀಕ್ಷಣಾಧಾರಿತ (ದೃಕ್) ಪಂಚಾಂಗಗಳು 19ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದವು
ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಂಚಾಂಗಗಳು: ಅಮಾಂತ, ಪೂರ್ಣಿಮಾಂತ, ದೃಕ್ ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯ
ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಸ್ಥಳೀಯ ಪಂಚಾಂಗಗಳು (ಪೂರ್ವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಪಂಜಿಕೆಗಳೆಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ) ತಿಥಿ, ವಾರ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಯೋಗ ಮತ್ತು ಕರಣ ಎಂಬ ಐದು ದೈನಂದಿನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತವೆ. ಚಾಂದ್ರಮಾಸವು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆಯೋ (ಅಮಾಂತ) ಅಥವಾ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆಯೋ (ಪೂರ್ಣಿಮಾಂತ) ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಪ್ರದೇಶಾನುಸಾರ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪಂಚಾಂಗಗಳು ಕಂಠಪಾಠ ಮಾಡಲಾದ ಪದ್ಯಗಳ ಕೋಷ್ಟಕಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಾಕ್ಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ವೀಕ್ಷಿತ ಗ್ರಹಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ದೃಕ್ (ತಿರು ಗಣಿತ) ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ. 19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕೋಷ್ಟಕಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಮದ್ರಾಸಿನ ಸುಧಾರಕರು ದೃಕ್ ಪಂಚಾಂಗಗಳ ಪರವಾಗಿ ವಾದಿಸಿದರು. ಇಂದಿಗೂ ಎರಡೂ ಬಗೆಯ ಪಂಚಾಂಗಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ.
ಕ್ರಿ.ಶ. 1952-1957 (ಸಮಿತಿ ರಚನೆ 1952, ವರದಿ 1955, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ 22 ಮಾರ್ಚ್ 1957ರಿಂದ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿ)
ಭಾರತೀಯ ಪಂಚಾಂಗ ಸುಧಾರಣಾ ಸಮಿತಿ ಮತ್ತು ಲಾಹಿರಿ ಅಯನಾಂಶ
ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ಪಂಚಾಂಗಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಸಂಶೋಧನಾ ಮಂಡಳಿ 1952ರಲ್ಲಿ ಭೌತವಿಜ್ಞಾನಿ ಮೇಘನಾದ್ ಸಹಾ ಅವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಪಂಚಾಂಗ ಸುಧಾರಣಾ ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿತು; ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಎನ್. ಸಿ. ಲಾಹಿರಿ ಅದರ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದರು. ಸಮಿತಿಯ 1955ರ ವರದಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು; ಅದು 22 ಮಾರ್ಚ್ 1957ರಿಂದ ಅಧಿಕೃತ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂತು. ಧಾರ್ಮಿಕ ಪಂಚಾಂಗಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಮಾಣಿತ ಅಯನಾಂಶವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಅಧಿಕೃತ ಗ್ರಹಸ್ಥಿತಿ ಪಟ್ಟಿಕೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಂಚಾಂಗವೂ ಇದರಿಂದ ಆರಂಭವಾದವು. ಚಿತ್ತಾ (ಸ್ಪೈಕಾ) ನಕ್ಷತ್ರವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡ, ಸರ್ಕಾರದ ಭಾರತೀಯ ಖಗೋಳೀಯ ಗ್ರಹಸ್ಥಿತಿ ಪಟ್ಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಈ ಚಿತ್ರಾಪಕ್ಷ ಮೌಲ್ಯವೇ ಲಾಹಿರಿ ಅಯನಾಂಶ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಇಂದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬಳಸುವ ನಿರಯನ ಆಧಾರವೂ ಇದೇ.
20ನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ (ಸ್ವಿಸ್ ಎಫೆಮೆರಿಸ್‌ನ ಮೊದಲ ಬಿಡುಗಡೆ 1997)
ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳು, ಜೆಪಿಎಲ್ ಗ್ರಹಸ್ಥಿತಿ ಕೋಷ್ಟಕಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಿಸ್ ಎಫೆಮೆರಿಸ್
20ನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಿಂದ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಮುದ್ರಿತ ಕೋಷ್ಟಕಗಳಿಂದ ತಂತ್ರಾಂಶದ ಬಳಕೆಗೆ ಬದಲಾದರು. ನಾಸಾದ ಜೆಟ್ ಪ್ರೊಪಲ್ಷನ್ ಲ್ಯಾಬೊರೇಟರಿ ಅತ್ಯಂತ ನಿಖರವಾದ ಗ್ರಹಸ್ಥಿತಿ ಕೋಷ್ಟಕಗಳನ್ನು (ಡಿಇ ಸರಣಿ) ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ 1997ರಲ್ಲಿ ಆಸ್ಟ್ರೋಡೀನ್ಸ್ಟ್ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ಸ್ವಿಸ್ ಎಫೆಮೆರಿಸ್, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ತಂತ್ರಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಯಿತು. ಹಿಂದೆ ಕೈಯಿಂದ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಜಾತಕವನ್ನು ಇಂದು ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬಹುದು; ಆದರೂ ಫಲಾದೇಶದ ಪರಂಪರೆ ಇಂದಿಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನೇ ಆಧರಿಸಿದೆ.
ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವಾಗಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದು ಖಾತರಿಯಲ್ಲ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರ ಸಲಹೆಗೆ ಪರ್ಯಾಯವೂ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕು ನಿರಾಕರಣೆಯನ್ನು ಓದಿ.
ಕಾಲಾತೀತ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ. ಇಂದಿನ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ.
ನಿಖರತೆ, ಸಂಯಮ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಜೀವನದ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಿರೂಪಿಸಿದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ.